Schnauzer er hundategund með uppruna, útlit og skapgerð sem hefur heillað marga hundaeigendur í áratugi. Til eru þrjár stærðir af Schnauzer hundum, Miniature Schnauzer (Dverg Schnauzer), Standard Schnauzer og Giant Schnauzer (Risa Schnauzer). Sameiginleg einkenni þeirra eru feldgerð, útlit og að miklu leytir skapgerð. Útlitseinkenni þeirra er yfirfeldurinn sem er strýr, skeggjað trýni, þykkar augabrúnir. Nafnið kemur frá þýska orðinu "schnauze" sem þýðir trýni. Uppruni Schnauzer hunda má rekja til 14.-16. aldar á Þýskalandi þar sem þeir voru notaðir til að smala búfénaði, í rottuveiðar og sem varðhundar. 

Augabrúnir og skegg Schnauzer hunda eru ekki einungis fallegt útlitseinkenni heldur höfðu þau upphaflega skýran tilgang. Þykku augabrúnirnar áttu að vernda andlit hundsins fyrir óhreinindum, veðri og sníkjudýrum á meðan hann sinnti vinnu sinni. Skeggið þjónaði svipuðu hlutverki og verndaði trýnið gegn óhreinindum, kulda og bitum eða klóm frá rottum og öðrum smádýrum sem Schnauzer var ræktaður til að veiða.

Schnauzer hefur tvöfaldan og þéttan feld þar sem undirfeldur er mjúkur en yfirfeldur er grófur og strýr. Þeir fara lítið sem ekkert úr hárum ef þeir eru reyttir. Með því að reyta feldinn er strýja feldinum viðhaldið en sumir kjósa að raka feldinn í stað þess að reyta hann. Þá mýkist feldurinn og missir stríhærða áferð sína og upprunalega virkni með tímanum.

Skapgerð

Standard Schnauzer var upphaflega ræktaður sem sveitahundur og sinnti fjölbreyttum verkefnum sem skýrir hvers vegna hann er kröftugur, líflegur og getur nýst sem varðhundur. Hann er tryggur fjölskyldu sinni, greindur og með sterka vilja. Hann getur verið sjálfstæður í eðli sínu en samvinnuþýður þegar traust er til staðar.